من قبلا هم از مینو نوشته بودم اما در طول پنج ماه گذشته دانسته هایم را درباره او تا حد زیادی افزایش داده ام. امروز می توانم بازهم از او, این هنرمند قابل ستایش بسیار بنویسم.
مینو در تهران زندگی و کار می کند. او از دسته هنرمندانی است که نمایشگاههای کار نقاشی او بشدت مورد توجه افرادی چه در داخل و چه در خارج از کشور قرار می گیرد.
خود من بطور مشخص تحت تاثیر هنر نقاشی های او در مورد پدیده جنگ قرار گرفته ام. این نقاشی ها با انگیزه و الهام از آنچه که جنگ برای همسر مینو به بار آورد شکل گرفته است.
جنگ ایران و عراق که به هشت سال طول کشید و بیش از یک میلیون زندگی آدمها را مورد هجوم قرار داد.
برای من درست مثل شعری از ویل فردان, تصویرهای نقاشی های مینو از اعضای مصنوعی بدن و آن فضای نفرین شده به شابه کیفر خواستی است که او برای جنگ فرستاده است.
یکبار دیگر می گویم, مینو به یاد همه ما می آورد که چندان نیازی به دوئل بر سر کارهای ساخته شده آمریکائی و اروپائی وجود ندارد. در همه جای دنیا ذهنهای سرشار از خلاقیت می توانند رخ از پرده بیرون بکشند.

www.pourmouth.blogspot.com